« powrót

Kazania --- List do Rzymian, rozdział 12

część 1

 

Proszę znaleźć list Św. Pawła do Rzymian roz. 12.

 

Będziemy studiować ten rozdział przez następnych kilka tygodni. Po pierwsze, chcę żebyśmy zrozumieli główne tematy a przez następne tygodnie skupimy się na kilku szczegółach. Przez jedenaście rozdziałów w tym liście Paweł opisuje ewangelię Chrystusa - że my jesteśmy grzesznikami, a Bóg jest święty i sprawiedliwy, my więc jesteśmy obiektami Bożego gniewu i potępienia. Ale Bóg w swoim wielkim miłosierdziu stał się człowiekiem, prowadził święte życie, i umarł na naszym miejscu, żeby mógł usprawiedliwić wszystkich, którzy wierzą w Jezusa. „Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.” (Rzym. 8:1)

Rozumiemy ewangelię, jesteśmy chrześcijanami, nie ma już dla nas żadnego potępienia, i następnym głównym tematem w tym liście są nasze relacje 1) z Bogiem, 2) z samym sobą i 3) z innymi ludźmi. Kiedy stajesz się Chrześcijaninem, wszystko się zmienia, twoje relacje z Bogiem, stosunek do siebie i także związki z innymi.

Paweł wyjaśnił jak powinny wyglądać nasze relacje z Bogiem w pierwszym wersecie. „Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza.” Czyli poddanie się. Całkowicie poddajemy się Bożej woli.

W trzecim wersecie, jaki powinien być nasz stosunek do siebie, „Powiadam bowiem każdemu spośród was, mocą danej mi łaski, by nie rozumiał o sobie więcej, niż należy rozumieć” Powinniśmy być w stosunku do siebie pokorni.

W czwartym wersecie od końca rozdziału Paweł wyjaśnia jak powinny wyglądać nasze relacje z innymi ludźmi. Przede wszystkim w ciele Chrystusa ale także wobec ludzi spoza kościoła.
 

Czy twoja relacja z Bogiem jest prawidłowa, czy jesteś pokorny w stosunku do siebie? Jakie są twoje relacje z mężem lub żoną? Czy potrzebujesz pomocy w twoich stosunkach z dziećmi, albo dzieci- czy macie zdrowe relacje z rodzicami? Jak wyglądają twoje stosunki z innymi ludźmi w ciele Chrystusa?

Kiedy faryzeusze pytali, „Nauczycielu, które przykazanie jest największe?” Jezus odpowiadał, „Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej. To jest największe i pierwsze przykazanie. A drugie podobne temu: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego.” Miłość do Boga i miłość do innych ludzi są dwoma najważniejszymi rzeczami. Musisz pielęgnować ciepłe, zdrowe relacje z ludźmi w twoim życiu, albo nie jesteś posłuszny Bogu.

Przez ostatnie kilka miesięcy skupialiśmy się na doktrynach w Biblii. Powinniśmy kochać Boże słowo i uczyć się więcej o Bogu, kim on jest, jak działa, i czego oczekuje od nas. Nasza wiedza o Bogu musi być poprawna. Ale jeżeli człowiek poświęca wiele lat na studiowanie Bożego objawienia, uczy się teologii w najlepszych szkołach od najlepszych profesorów, i dobrze rozumie wszystkie tematy teologiczne, ale nie pielęgnuje swoich osobistych relacji z rodziną i znajomymi, to jego zdrowa teologia nic mu nie pomaga.

Musimy poświęcić nasze środki Bogu, nasz czas, pieniądze, i talenty. Powinniśmy być zaangażowani w kościele, sprzątać, pomagać przy dzieciach, ewangelizować, nauczać, dawać pieniądze. Człowiek może przychodzić do kościoła codziennie i robić te wszystkie rzeczy, ale jeżeli nie dba o ciepłe, zdrowe relacje z ludźmi dookoła niego, to jego wysiłek jest daremny.

Powinniśmy prowadzić święte życie, czyli unikać grzechu który jest wszędzie dookoła nas na tym świecie. Są filmy, których chrześcijanie nie powinni oglądać, książki których nie powinniśmy czytać, muzyka której nie powinniśmy słuchać, są nawet miejsca gdzie nie powinniśmy chodzić, jest mowa której musimy unikać, i zachowania które nie pasują do życia chrześcijańskiego. Ale jeżeli chrześcijanin unika wszystkich takich grzechów w swoim życiu a nie buduje mocnych więzi z ludźmi w swojej rodzinie i w kościele, to marnuje swój czas.
Wszystkie Boże rozkazy w Biblii są ważne, zdrowa nauka, poświęcanie naszych środków Bogu, ewangelizacja i święte życie. Ale kiedy faryzeusze spytali Jezusa, które przykazanie jest najważniejsze, to on nie powiedział, „Uświęcajcie się i bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty!” (3 Moj. 11:44) Ale to co jest najważniejsze w Bożych oczach, to twoje relacje z Bogiem, i z innymi ludźmi. Jeżeli nie pielęgnujesz relacji z innymi ludźmi w twojej rodzinie i w naszym kościele to żyjesz w grzechu.

Bóg daje nam pewien przykład w tym rozdziale, jak powinny wyglądać twoje stosunki z innymi wierzącymi. Rzym. 12:4-5 „Jak bowiem w jednym ciele wiele mamy członków, a nie wszystkie członki tę samą czynność wykonują, tak my wszyscy jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, a z osobna jesteśmy członkami jedni drugich.” Twoje najbliższe relacje to relacje z wierzącymi. Nasz stosunek do niewierzących zawsze będzie inny niż do wierzących. Bóg nam objawił, że jesteśmy jednym ciałem z wierzącymi i także kazał „Nie chodźcie w obcym jarzmie z niewiernymi; bo co ma wspólnego sprawiedliwość z nieprawością albo jakaż społeczność między światłością a ciemnością?” (2 Kor. 6:14)

Boży przykład, że jesteśmy jednym ciałem „a z osobna jesteśmy członkami jedni drugich” pokazuje bardzo bliski związek. Wszystkie członki mojego ciała razem współpracują. I nie są tylko członkami tego samego ciała, ale są członkami jedne drugich. Kiedy boli mnie prawy bark, lewa ręka automatycznie i natychmiast trzyma i masuje go. Kiedy moje oczy widzą obiekt, który leci w kierunku mojej głowy, wszystkie mięśnie w brzuchu i w plecach współpracują żebym schylił głowę. Wszystkie członki ciała wspierają jedne drugich bez argumentów, dyskusji czy zastanawiania się. Nie jestem w stanie wymyślić przykładu bliższych relacji niż pomiędzy członkami w ciele. Kiedy Bóg opisał mój stosunek do innych wierzących w Chrystusie, użył przykładu ciała.

Dobrze Ben, powinienem współpracować z innymi ludźmi u nas w kościele tak, jak członki w moim ciele współpracują, ale jak? Co to znaczy w praktyce? Jak mogę tak postępować? Jak to wygląda? Bóg wiedział, że będziemy mieli takie pytanie, więc Duch Święty poprowadził Pawła aby dokładnie opisał, jak możesz budować takie relacje z innymi ludźmi. Od wersetu dziewiątego do końca rozdziału Bóg daje nam dwadzieścia dwie zasady o stosunku do innych ludzi, przede wszystkim w kościele ale także poza nim.

Rzym. 12:9-21

1. miłość niech będzie nieobłudna.
2. brzydźcie się złem,
3. trzymajcie się dobrego.
4. miłością braterską jedni drugich miłujcie,
5. wyprzedzajcie się wzajemnie w okazywaniu szacunku,
6. w gorliwości nie ustawając, płomienni duchem, Panu służcie,
7. w nadziei radośni,
8. w ucisku cierpliwi,
9. w modlitwie wytrwali;
10. Wspierajcie świętych w potrzebach,
11. okazujcie gościnność.
12. Błogosławcie tych, którzy was prześladują, błogosławcie, a nie przeklinajcie.
13. Weselcie się z weselącymi się,
14. płaczcie z płaczącymi.
15. Bądźcie wobec siebie jednakowo usposobieni;
16. nie bądźcie wyniośli, lecz się do niskich skłaniajcie;
17. nie uważajcie sami siebie za mądrych.
18. Nikomu złem za złe nie oddawajcie,
19. starajcie się o to, co jest dobre w oczach wszystkich ludzi.
20. Jeśli można, o ile to od was zależy, ze wszystkimi ludźmi pokój miejcie.
21. Nie mścijcie się sami, ale pozostawcie to gniewowi Bożemu,
22. Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj.

Jeżeli będziesz tak traktować ludzi, to będziesz miał z nimi zdrowe, ciepłe i bliskie relacje.

Ben, bardzo ładna lista zasad, i na pewno jeżeli bym tak traktował ludzi, to miałbym z nimi lepsze relacje, ale nie dam rady, nigdy nie będę mógł zastosować tych wszystkich zasad w moim życiu.

Zgadzam się z tobą, to będzie trudne. Nie, to nie jest trudne, to jest niemożliwe żebyśmy zastosowali te wszystkie zasady w naszym życiu. Ale jest napisane, „A Jezus spojrzał na nich i rzekł im: U ludzi to rzecz niemożliwa, ale u Boga wszystko jest możliwe.” (Mat. 19:26)

Chciałbym pomóc wam zrozumieć Boży stosunek do ciebie. Jeżeli jesteś wierzący, jesteś w Chrystusie, jesteś częścią ciała Chrystusa. Bóg objawił nam w Biblii swój stosunek do ludzi w Chrystusie. Przeczytam co Bóg daje i obiecuje ludziom w Chrystusie.

łaskę Bożą, która wam jest dana w Chrystusie Jezusie,
(1 Kor. 1:4)

odkupienie w Chrystusie Jezusie,
(Rzym. 3:24)

usprawiedliwienia w Chrystusie
(Gal. 2:17)

odpuszczając sobie wzajemnie, jak i wam Bóg odpuścił w Chrystusie.
(Efez. 4:32)

nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie.
(Rzym. 8:1)

jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem;
(2 Kor. 5:17)

darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
(Rzym. 6:23)

A Bóg mój zaspokoi wszelką potrzebę waszą według bogactwa swego w chwale, w Chrystusie Jezusie.
(Filip. 4:19)

Bóg ... nas pobłogosławił w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem niebios;
(Efez. 1:3)

aby stawić go doskonałym w Chrystusie Jezusie;
(Kol. 1:28)

miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
(Rzym. 8:39)

I tak jak czytaliśmy tydzień temu, „My wszyscy tedy, z odsłoniętym obliczem, oglądając jak w zwierciadle chwałę Pana, zostajemy przemienieni w ten sam obraz, z chwały w chwałę, jak to sprawia Pan, który jest Duchem. (2 Kor. 3:18) Jeżeli jesteś w Chrystusie, to zasłona która była między tobą i Bogiem została usunięta - zobaczysz Jezusa a Bóg sprawia, że stajesz się podobny do Niego. Mówiąc, że nie możesz zastosować tych 22 zasad w twoim życiu, że nie możesz poprawić twoich stosunków z ludźmi w twojej rodzinie i twoim życiu, mówisz że Bóg nie może wypełnić swojej obietnicy.

Bóg może ciebie zmienić, twoją odpowiedzialnością jest w to wierzyć. Musisz wierzyć, że dzięki Bożej mocy będziesz kochać innych ludzie. Musisz wołać do Boga o łaskę, aby kochać innych. Kiedy nie masz siły, i ludzie cię denerwują, kiedy nie jesteś cierpliwy, módl się, i wyznaj swoją zależność od Boga, aby móc kochać innych. Nie dasz sobie rady, ale jeżeli wierzysz i prosisz, Bóg jest w stanie dać ci łaskę aby kochać innych.

W tym rozdziale jest wiele wspaniałych szczegółów, które będziemy studiować przez następne tygodnie, ale głównym tematem jest - Bóg okazuje nam łaskę, żebyśmy pielęgnowali bliskie, ciepłe relacje z innymi ludźmi. Bóg jest miłością a my jesteśmy jego ciałem na ziemi. Musimy pokazać jaki jest nasz Bóg. Kiedy osoba przyjdzie na nasze nabożeństwo pierwszy raz, powinna poczuć miłość. „Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie.” (Jan. 13:35)

Jezus nie powiedział „Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli świętość mieć będziecie.” Ani nie powiedział „Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moim, jeśli czytacie Biblię.” Jezus powiedział, „Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie.”

Cechą prawdziwych uczniów Jezusa jest miłość.

Jeszcze tego celu nie osiągnęliśmy, ale zdążamy do miłości dzięki łasce danej nam od Boga.
Powstańmy i proszę kilka osób aby pomodliły się za nas.
Pomodliły się, żeby Bóg pomagał nam kochać innych.
Żeby Bóg nauczał nas, jak możemy bardziej kochać innych.
Żeby Bóg dał nam łaskę, która jest potrzebna abyśmy mogli kochać.

I chcę też, żeby każda osoba pomodliła się sama, i poprosiła Boga aby pomógł jej kochać innych ludzi tak, jak Bóg kocha nas.

Amen

góra