Proszę znależć list Św. Pawła do
Rzymian roz. 12. Proszę pamiętaj to co mόwiliśmy tydzien temu:
głόwnym tematem w tym rozdziale - Bóg okazuje nam łaskę, żebyśmy
pielęgnowali bliskie, ciepłe relacje z innymi ludźmi. Pierwszy
słowa w tym rozdziale brzmi „Wzywam was tedy, bracia,” wzywam
was tedy czyli, wzywam was na podstawie to wszystko co
juz mόwiłem przez jedenaście rozdziale aby prowadzić takie życie
jak jest opisany w tym rozdziale. Na podstawie Boże gniew i
miłosierdzie, na podstawie Jezusa boskość i śmierć i
zmartwychstanie i wstawiennictwo dla nas. Na podstawie
usprawiedliwienie przez wiara, i obietnice „że Bóg wspόłdziała
we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują”
„Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże,
abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą
Bogu,” Zebyście poddali się Bogu, żebyście mieli pokorny
stosunek do siebie i żebyście pielęgnowali bliskie, ciepłe
relacje z innymi ludźmi.
W
tym rozdziale jest opis jak człowiek będzie żyć kiedy jest
złamany z powodu swojego grzechu, jak Paweł kiedy pisał, „Nędzny
ja człowiek! Któż mnie wybawi z tego ciała śmierci?” (Rzym.
7:24) I wtedy kiedy jesteś złamany rozumiesz że Chrystus cię
kocha, i w swoim miłosierdzie zbawił ciebie, kiedy byłeś nie
godzien, nie dobry grzesznikiem, Bόg cię zbawił. Na podstawie
Boże miłosierdzie, będziemy żyć tak jak opis w tym rozdziale.
Będziemy poddać się Bogu, będziemy pokorny, i będziemy kochać
innych.
Dzisiaj będziemy skupić się na werset 13 „Wspierajcie świętych w
potrzebach, okazujcie gościnność.” Ten werset jest w środku
lista zasad o tym jak powinniśmy kochać innych. Dokładnie mόwi
nam jak powinniśmy używać nasz pieniądze i nasze dom albo
mieszkanie aby kochać innych. Temat pieniądze i dobytek był
jeden z głόwny tematy nauczanie Jezusa. Często mόwił o tym,
Jezus dał nam obietnice, ostrzeżenie i rozkazy. Jeżus mόwił że
jeżeli zbierasz dobytek, wtedy umrzesz, ale jeżeli sprzedajesz
swόj dobytek i wydajesz innym, wtedy będziesz mial skarb w
niebie.
Jak
ważny są te dwie tematy (wspieranie innych i gościność) w
Biblii? Czy to są centralny tematy w Bilbii czy raczej na
margynesie? Zobaczymy, po pierwszy przeczytam dla was kilka
fragmenty w nowym testamencie na temat spieranie innych albo
jałmurzna.
Jezus powiedział, „Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie
je mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje podkopują i kradną; Ale
gromadźcie sobie skarby w niebie, gdzie ani mól, ani rdza nie
niszczą i gdzie złodzieje nie podkopują i nie kradną. Albowiem
gdzie jest skarb twój tam będzie i serce twoje.” (Mat.
6:19-21) Jak? „Sprzedajcie majętności swoje, a dawajcie
jałmużnę. Uczyńcie sobie sakwy, które nie niszczeją, skarb
niewyczerpany w niebie, gdzie złodziej nie ma przystępu, ani mól
nie niszczy.” (Luk. 12:33)
Kościόły w pierwszym wieku słuchali słowa Jezusa i rozumieli że
swoje dobytek nie był ich własność lecz wszystko należy do Boga
i powinny być używany aby w radości pomagać innych. Jest
napisane, „Nie było też między nimi nikogo, który by cierpiał
niedostatek, ci bowiem, którzy posiadali ziemię albo domy,
sprzedając je, przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży i
kładli u stóp apostołów; i wydzielano każdemu, ile komu było
potrzeba.” (Dz.Ap. 4:34-35)
Bόg
także objawił nam jak powinniśmy dać nasze dobytek innom.
„Każdy, tak jak sobie postanowił w sercu, nie z żalem albo z
przymusu; gdyż ochotnego dawcę Bóg miłuje.” (2 Kor. 9:7) czyli
musimy dzielić się nasze rzeczy chętnie, to nie z żalem, albo z
przymusu.
Paweł pisal do zboru w Efezi, „Kto kradnie, niech kraść
przestanie, a niech raczej żmudną pracą własnych rąk zdobywa
dobra, aby miał z czego udzielać potrzebującemu.” (Efez. 4:28)
W tym wersecie uczymy się kilka rzeczy, po pierwszy że musimy
pracować. Ale i także nie pracujemy aby mieć, lecz pracujemy
żebyśmy mogli dać. Są męzczyzny ktόrze nie pracują dla własny
chleb, to jest grzech, ale są także ludzie ktόrzy pracują aby
mieć, aby zbierać więcej rzeczy, aby posiadać najnowszy gadzety,
aby ubierać się w duchu czasy, to też jest grzech.
Chrześcijanie pracują nie aby mieć lecz aby dać. Więc mamy trzy
poziomy, ludzie ktόrzy nie pracują, ludzie ktόrzy pracują aby
mieć, i chrześcijanie są ludzie ktόrzy pracują aby dać. Teraz
jest dobry czas aby powiedzieć że w listopadzie zbieraliśmy 370
zł aby płacić wynajem sali. Wynajem jest 1700. Jestem człowiek
w miare cierpliwy, ale coś jest nie tak. Po pierwszy niektόry
mężczyzny nie pracuje na własny chleb. Po drugie niektόry
ludzie ktόry pracują, pracują aby mieć nie aby dać.
Potem Paweł nauczał że nasze dawanie powinny być discyplinowany
i systamatyczny nie tylko spontaniczny. Kiedy on zbierał
pieniądzy dla ubogich pisał do korytianie „A co do składki na
świętych, to i wy czyńcie tak, jak zarządziłem w zborach
Galacji. Pierwszego dnia w tygodniu niech każdy z was odkłada u
siebie i przechowuje to, co może zaoszczędzić, żeby składki
wnoszono nie dopiero wtedy, kiedy ja przyjdę.” (1 Kor. 16:1-2)
Teraz czytam fragmenty w nowym testamencie na temat gościnność.
Kiedy Jezus wysłał dwunastu apostołόw aby służyć w jego imieniu,
powiedział, „Nie miejcie w trzosach swoich złota ani srebra, ani
miedzi, Ani torby podróżnej, ani dwu sukien, ani sandałów, ani
laski; albowiem godzien jest robotnik wyżywienia swego. A do
któregokolwiek miasta lub wioski wejdziecie, dowiadujcie się,
kto jest w nim godzien, i tam pozostańcie aż do swego
odejścia.” (Mat. 10:9-11) Gościność Bożemu sługom był plan
Jezusa od samego potrzątku. Jezus także powiedział, „Kto was
przyjmuje, mnie przyjmuje, a kto mnie przyjmuje, przyjmuje tego,
który mnie posłał.” (Mat. 10:40) Kiedy zaprosisz Boże sługa do
twojego domu, zaprosisz sam Bόg do swojego domu. Jaka wspaniały
błogosławienstwo Jezus obiecał kiedy będziemy gościnny.
Nie
dziwimy się kiedy czytamy że gościnność jest tak ważny że będzie
liczyć na sąd Boże.
„Wtedy powie król tym po swojej prawicy: Pójdźcie, błogosławieni
Ojca mego, odziedziczcie Królestwo, przygotowane dla was od
założenia świata. Albowiem łaknąłem, a daliście mi jeść,
pragnąłem, a daliście mi pić, byłem przychodniem, a przyjęliście
mnie,” (Mat. 25:34-35)
w
liście do Hebrajczykόw czytamy coś niesamowitego. „Gościnności
nie zapominajcie; przez nią bowiem niektórzy, nie wiedząc o tym,
aniołów gościli.” (Hebr. 13:2) Kiedy jesteś gościnny,
zaprosisz Boga do twojego domu, zaprosisz anioły, będziesz
błogosławiony.
Piotr pisał że miłość do innych i gościność są ważny rzeczy w
czasach ostateczny. „Lecz przybliżył się koniec wszystkiego.
Bądźcie więc roztropni i trzeźwi, abyście mogli się modlić. Nade
wszystko miejcie gorliwą miłość jedni ku drugim, gdyż miłość
zakrywa mnóstwo grzechów. Okazujcie gościnność jedni drugim bez
szemrania.” (1 Piotr. 4:7-9) Bez szemranie, Bόg chce żebyśmy
chętnie zaprosili ludzie do naszego domu.
Kiedy Paweł pisał lista kwalifikacja dla starszych w zborze,
gościność jest w obie listach. „Biskup zaś ma być nienaganny,
mąż jednej żony, trzeźwy, umiarkowany, przyzwoity, gościnny,
dobry nauczyciel,” (1 Tym. 3:2)
Więc
te dwie tematy wspieranie potrzebującym i gościność nie są na
margynesie, lecz są bliski centrum życie chrześcijanina. Wzywam
was tedy bracia aby dać innym i zaprosić ludzie do swojego
domu.
Tak
naprawdę cały dzisiajszy kazanie jest prosty, i mόgłbym mόwić to
w trzedziescie sekundy. Powinniesz pracować aby dać innym, i
często zaprosić ludzie do twojego domu, i tyle. Zrόb te dwie
rzeczy. Po nabożenstwo dzisiaj zaproś kogoś do was, i
postanowić aby zaprosić ludzie regularnie.
Dlaczego nie robimy te dwie rzeczy? Jakie są przeszkody?
Dam
wam cztery powody dlaczego nie dawamy tak jak powinniśmy.
Po
pierwszy, nie byłeś nauczony. Może nie wiedziałeś że Bόg
oczekuje żebyś był hojny. Może nie wiedziałeś że Bόg chce żebyś
pracował żebyś miał czego dać. Ale teraz już wiesz co Bόg
oczekuje.
Po
drugie, wiesz że powinniesz być hojny ale jesteś niedbały.
Masz chęć aby płacić wynajem sali ale nie pamiętasz o tym. Nie
bądz niedbały, bądz zamyślony, bądz celowy.
Po
trzeci, chciwość, pragnienie aby mieć więcej niż
potrzebujesz. Chciwość żałuje dać. Wtedy kiedy daje, myśli o
te rzeczy ktόry nie będzie mόgł kupić. Nie musisz żyć w niewoli
chciwość, biblijna alternatywa na chciwość są słowa Jezusa
„Bardziej błogosławioną rzeczą jest dawać aniżeli brać.” Jest
niesamowita wolność w tym wersecie. Wolność od rzeczy, wolnosć
od chciwość. Nie bądz chciwy, daj to co masz.
Po
czwarty nie dajemy z powodu lęk. Może boisz się że
jeżeli dasz to co masz, wtedy nie będziesz miał nawet podstawowy
potrzeby. Wiemy że lęk jest brak wiara. Ponieważ Chrystus
obiecał że troszcze się o nas, że my nie musimy martwić się.
Nie martw się, uwierz w Jezusa i daj to co masz potrzebującym.
Dlaczego nie jesteśmy gościnny? Jakie przeszkody przeszkadają
gościność?
Chyba lęk, wiele rόżny martwienie. Np martwimy się że ludzie
będą zostać długo i nie będziemi mieli czas dla siebie. Nie
będę mόgł spać, nie będę mόgł oglądać mόj program. Albo
martwisz się że dom nie jest czysty, nie miałaś czas robić
porządek, i ludzie będą myśleć żle o tobie. Albo odwrotnie,
bardzo troszccysz się o domu i martwisz się że ludzie w twoim
domu, będą robić bałagan, i na dodatek, oni mają dzieci. Albo
martwisz się że będzie trudno z nimi rozmawiać. Więc żyjesz w
niewoli lęk. Rz 12.13 naucza nam nowy styl życie, - wolny od
martwienie się, „Wspierajcie świętych w potrzebach, okazujcie
gościnność.”
Kiedy Bόg daje nam rozkaz, zawsze daje nam wszystko co jest
potrzebny żebyśmy mogli ją wypełnić. Bądż posłuszny i zobaczysz
jak Bόg okazuje ci łaski.
Czytam dla was trzy obietnice Bożej.
Rzym. 8:32 „On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale
go za nas wszystkich wydał, jakżeby nie miał z nim darować nam
wszystkiego?”
Filip. 4:19 „A Bóg mój zaspokoi wszelką potrzebę waszą według
bogactwa swego w chwale, w Chrystusie Jezusie.”
2
Kor. 9:8 „A władny jest Bóg udzielić wam obficie wszelkiej
łaski, abyście, mając zawsze wszystkiego pod dostatkiem, mogli
hojnie łożyć na wszelką dobrą sprawę,”
Niech Bόg uwolni nas od lęk i chciwość, musimy być wolny aby dać
i kochać.